Marketingbureau’s die iets met Google Maps doen: altijd fijn. Een tijdje geleden kwamen we deze campagne voor Disneyland tegen, waarin een reuze-Goofy GVR-gewijs langs je huis wandelt om je mee te nemen naar het bekende pretpark. Een beetje zoals Chaos In Your Town, maar dan wat kindvriendelijker.

Ook de dames en heren van Magnum zijn creatief met kaart: ze lanceerden vorige week de tweede editie van de Magnum Pleasure Hunt. De gameplay doet denken aan videospelletjes uit lang vervlogen tijden, maar de omgeving waarin je speelt is levensecht: aan de hand van Bing Maps en duizenden foto’s werden steden als  Parijs, New York en Rio De Janeiro tot speelveld omgetoverd. Dat de hoofdrolspeelster een niet onknappe en erg lenige deerne blijkt (in het echte leven blijkbaar een Franse balletdanseres), maakt het er alleen maar fijner op.

Een amusant spelletje dus, dat je zeker eens moet proberen. Enkele frisco’s in je diepvriezer zijn in dat geval aan te raden; je krijgt er goesting van.

De Leuvense schrijver Jo Claes bracht in 2008, na een uit de hand gelopen caféweddenschap, zijn eerste misdaadroman ‘De Zaak Torfs’ uit. Claes heeft sindsdien niet stilgezeten want voor een bomvolle zaal in het Provinciehuis werd enkele weken geleden het vijfde exemplaar uit de Berg-reeks voorgesteld: ‘Tot de dood ons scheidt…’.

Net als in de vorige boeken speelt ook deze zaak zich af op Leuvense bodem en dat geeft wie vertrouwd is met de studentenstad weer net iets extra’s. Er wordt koffie gedronken in Gambrinus, afgesproken in Notre Dame en het grafmonument op de cover staat sinds het uitlezen van het boek op mijn to-visit lijstje. Voor wie het zich nu al afvraagt: het witte marmer schittert op de stedelijke begraafplaats achter de Philipssite.

Een verdacht overlijden, een vreemd testament, een dode professor in de bouwput aan het Fochplein: hoofdinspecteur Thomas Berg krijgt weinig tijd om te bekomen van zijn vakantie in Italië. Het wordt allemaal nog vreemder wanneer er verbanden opduiken met een jonge dichter die door de Gestapo in 1943 om het leven werd gebracht.

‘Tot de dood ons scheidt…’ is een lijvig en spannend boek. Dat heeft veel te maken met de verschillende verhaallijnen die talrijker aanwezig lijken dan in de vorige romans. Ook het aantal personages is hoog maar nooit onoverzichtelijk. De gebruikelijke weetjes die Claes verwerkt in zijn verhalen keren nu ook terug naar een stad in oorlogstijd en dat is leuk om te lezen.

Een twist die de Leuvense realiteit met fictie vermengt, een setting die soms aan Poirot doet denken en enkele welgeplaatste cliffhangers: het zijn maar enkele redenen waarom ik in ‘Tot de dood ons scheidt…’ wilde blijven lezen. Dat ik de laatste pagina rond één uur ‘s nachts doorploeterde en niet pas op de werkdag nadien, is daarvan het bewijs. Het doet me die ene iets toevallige ontmoeting van Berg op het Forum Romanum met plezier vergeten.

O ja. Rondlopen in Leuven tijdens of vlak na het lezen van een Thomas Berg: het voelt wat vreemd, maar zet wel aan tot rondkijken.

Jo Claes: Tot de dood ons scheidt…
Uitgegeven bij Houtekiet, 480 p.

Om maar te zeggen: gelukkige verjaardag, Stefaan!

Een hippe broodtrommel? Een discopodium? Nee, wat je hier ziet is een Loewe audiosysteem dat zowat álles afspeelt: je iPod, iPhone, radio, cd’s… Is deze AirSpeaker niet je ding? Dan vind je vast wel iets tijdens de Loewe Sound Days, zeg gerust opendeurdagen waarbij je de nieuwste systemen van de Duitse fabrikant aan je vakkundige oor-deel kan onderwerpen. Je gratis registreren kan hier; de eerste tien bezoekers van elk filiaal krijgen bovendien een iTunes-kaart van €15.

De avonturen van Kuifje: het geheim van De Eenhoorn behoort tot dat handvol films die van beginintro tot eindgeneriek beklijven. Een handvol uitzonderingen zijn het, want een film die goed in elkaar zit, en waar niets op aan te merken valt, is hoogst uitzonderlijk. Een waar meesterwerk was het dat zich voor dat 3D-brilletje afspeelde.

Lees verder »

Op Nederland 2 liep onlangs deze mooie documentaire over Nederlands meest legendarische duo. Featuring de ruzie tussen de twee, Bassie’s commerciële ingesteldheid en een bijzonder gewaagde acrobatentruc.

Lees verder »

Lost u onderstaand kruiswoordraadsel in minder dan vijf minuten op?

1. De favoriete (kleuren)video van de jarige.
2. Onderwerp van het allereerste STEW-projectje. Met deze PowerPointpresentatie maakten we eindelijk nog eens een goede beurt voor het vak Latijn in klas 205.
3. Deze professor van de faculteit Economie (we zoeken zijn voornaam) werd door de jarige in 2007 letterlijk de ruimte in gelanceerd.
4. Dit tijdschrift beleefde heuse hoogdagen toen de jarige er mee zijn schouders onder zette.
5. Deze wereldberoemde komiek ontmoette de jarige in 2009 in Londen.
6. In deze gemeente doorliep de jarige zijn middelbare school. Het ereburgerschap laat nog even op zich wachten…
7. Ook de directeur ‘van de sales’ bij STEW productions (we zoeken zijn voornaam) wenst de jarige een gelukkige verjaardag toe.
8. Samen met Annemie Pierlé en Liesbeth Put vormt de jarige een gezelschap dat luistert naar deze naam.
9. Deze wereldberoemde Joodse filmcomponist (we zoeken zijn achternaam) heeft het geluk de jarige op 22 oktober 2011 de hand te mogen schudden.
10. Een sport die de jarige letterlijk geen bal interesseert.

Een gelukkige 25ste verjaardag toegewenst, Ewoud!

Zeg niet Pizza Pepperoni Lovers maar zeg Pizza Margherita met pepperoniworst. Het bespaart je 20 eurocent.

Een week geleden lanceerde De Standaard haar (vernieuwde) applicatie voor de iPad. Trotse eigenaar van zo’n toestel haalde ik het programmaatje (deze keer) wel binnen via iTunes. Ik stop het niet onder stoelen of banken: de hoofdreden dat ik de oude versie nooit heb geinstalleerd, was de kostprijs. Vier euro werd gevraagd voor een programmaatje dat, aldus de commentaren, alleen een kopie bleek te zijn van de papieren versie, helemaal geen gebruik leek te maken van de mogelijkheden van een tablet en bovendien behoorlijk wat mankementen vertoonde. Tabula rasa zo lijkt het wel: de nieuwe applicatie is een verademing en volledig gratis dit keer.

Lees verder »

Vandaag kon je op VT4 kijken naar de eerste aflevering van het programma ‘Vlaanderen vandaag’, in zijn nieuwe stijl. En mon dieu, wat was daar aan de hand. De redactie had duidelijk als enige opdracht gekregen ‘eens iets sociaals te doen’. De graficus kreeg volledig vrijspel en de eindredacteur, die was misschien nog op vakantie?

Om mee te zijn met de trends doet ‘Vlaanderen vandaag’ nu een poging om sociale media te integreren in het programma. Rechts in beeld flitsen continu de verschillende communicatiewegen voorbij, je kan VT4 zo op alle mogelijke manieren met meningen bestoken. We overlopen ze graag even voor jou. (Vergeef me de lelijke screenshots, het zijn gewoon foto’s van het tv-toestel.)

Lees verder »